کلیاتی در زمینه ایمنی ترانسفورماتورها
ترانسفورماتورهایی که در پست های زمینی در محیطی باز نصب می شوند ترجیحا باید مجهز به جعبه سرکابل و محفظه در بر گیرنده (Cable box) ترمینال های فشار قوی و فشار ضعیف باشند لیکن ترانسفورماتورهای مورد استفاده عموما از نوع بوشینگ عریان می باشند. این بوشینگ ها به علت کوچکی ابعاد بدنه ترانسفورماتور توزیع در ارتفاع پایین قراردارند و این امر از نظر ایمنی خطرناک است. برای تامین کارکنان در مقابل خطرات احتمالی ناشی از تماس نزدیک با قسمت های برق دار ترانسفورماتور باید:
- وضعیت استقرار ترانسفورماتور از جهت قرار گرفتن بوشینگ های فشار قوی و نیز دسترسی به آن ها درست اتخاب گردد بطوریکه در مسیر عبور افراد قرار نگرفته و حتی الامکان در مجاورت دیوار قرار داشته باشد که در این حالت وضعیت قرار گرفتن پلاک مشخصات و درجه روغن نما و رله بوخهلتس نیز باید برای مشاهده ایمن از فاصله یک متری مناسب باشد.
- حریم ترانسفورماتور با استفاده از نرده مشبک فلزی یا تور سیمی از سایر نواحی مجزا گردد و روی نرده فلزی باید تابلوی هشدار دهنده ای با مضمون ((خطرناک! قبل از ورود به حریم ترانسفومراتور، برق آن را قطع کنید!)) نصب شود.
- فاصله جانبی ترانسفورماتور تا تجهیزات یا موانع دیگر معادل 75 سانتی متر و حداقل فاصله منبع انبساط ترانسفورماتور تا سقف معادل 100 سانتی متر باشد.
- به منظور خنک کردن ترانسفورماتور، فاصله آن از دیواره های اطاقک باید از 300 میلیمتر و فاصله بین دو ترانسفورماتور از 500 میلیمتر کمتر نباشد.
- برای هر دستگاه ترانسفورماتور یک چاله روغن در زیر ترانسفورماتور برای جمع آوری و تخلیه روغن ایجاد شود.
- ترانسفورماتورهای مخصوص نصب در هوای آزاد از لحاظ مقره با ترانسفورماتورهایی که مخصوص نصب در فضای سرپوشیده هستند اختلاف دارند. لذا جهت نصب ترانسفورماتورهای اخیر (Indoor) باید آنرا در اطاقکی سرپوشیده طبق استاندارد VDE0105 قرار داد تا در مقابل گرد و خاک، برف و باران و غیره ایمن باشند. (در این مقاله بخوانید: انواع آی پی محفظه ترانسفورماتورها)
- ترانسفورماتورهای توزیع مورد استفاده برای نصب روی زمین دارای چرخ هایی با قابلیت تغییر جهت و با فاصله استاندارد می باشند. لذا برای استقرار آن ها، می باید ریل مناسبی تعبیه گردد و حداقل دو چرخ مقابل و در صورت امکان هر چهار چرخ ترانسفورماتور به کمک نگهدارنده های پیچ و مهره ای در جای خود روی ریل ثات گردند تا ترانسفورماتورها در اثر نیروهای دینامیکی احتمالی، مانند زلزله جابجا نشود.
- دریچه هایی نیز جهت ورود و خر.ج هوا باید در نظر گرفته شوند. در صورت لزوم می توان برای گردش و تهویه بهتر هوا از مکنده های هوا استفاده کرد. حداکثر دمای محیط نباید از 45 درجه سانتی گراد (برای ترانسفورماتورهای نرمال توزیع) تجاوز کند، در غیر این صورت باید میزان بارگیری را نسبت به بار نامی کمتر کرد.
در ادامه این مقاله بخوانید:
